Gelijkenis is wel het minste dat ik verwacht.


Ik schilder vanaf 1985 portretten afwisselend in opdracht en vaak ook op eigen initiatief.

Het maken van een portret in opdracht zie ik als een dialoog.
Toch schilder ik de portretten altijd in afwezigheid van de persoon.
Liever ontmoet ik iemand op mijn atelier, praat met ze en kijk.
Zo blijven later als ik ga schilderen, voor mij alleen de meest belangrijke observaties bewaard.

Een portret zonder opdracht ervaar ik als een samenstelling van beelden, een conclusie uit mijn herinnering.


Kees Fens

Neel Korteweg

<< >>
01|10